बागेश्वर धामचे धीरेंद्र शास्त्री काय म्हणाले? मुसलमानांना शिवीगाळ केल्याने हिंदू राष्ट्र होणार नाही

बागेश्वर धामचे पीठाधीश धीरेंद्र कृष्ण शास्त्री यांनी उत्तर प्रदेशच्या बांदा जिल्ह्यात एक विस्फोटक भाषण दिले. मुसलमानांना शिवीगाळ केल्याने भारत हिंदू राष्ट्र होणार नाही, हिंदूंनी आधी जातीयता आणि कुरीतींचा त्याग केला पाहिजे असे ते म्हणाले.

बांदामध्ये धीरेंद्र शास्त्रींचा धक्कादायक भाषण: हिंदू राष्ट्रसाठी गरज काय? सनातन धर्मातील सुधार, लग्न, तलाक आणि आस्था काय?

हिंदू राष्ट्र, धर्म आणि एकता: बागेश्वर धामचे धीरेंद्र शास्त्री यांचा विवादास्पद पण चिंतनशील भाषण

बांदा, उत्तर प्रदेश – धीरेंद्र कृष्ण शास्त्री, ज्या बागेश्वर धामचे पीठाधीश (प्रमुख पुजारी) आहेत, त्यांनी गेल्या काही वर्षांत अनेकदा समाज, धर्म आणि राजकारणावरून विवादास्पद मतं व्यक्त केलेली आहेत. त्यांचे भाषण मातीच्या जमिनीवर लाखो श्रद्धालूंना मिळतात, तर एकच वेळी बुद्धिजीवी, पत्रकार आणि विरोधक त्यांना प्रश्नांनी घेरतात. ३० आणि ३१ जानेवारी २०२६ रोजी बांदा जिल्ह्यात त्यांनी जे भाषण दिले, त्याचे सारे भारत खूप लक्षात घेतंय

 “मुसलमानांना शिवीगाळ केल्याने भारत हिंदू राष्ट्र होणार नाही”

त्यांनी ज्या विधानाचे सर्वाधिक समर्थन आणि टीका झाली आहे तो आहे: “हिंदूंनी एक गोष्ट लक्षात ठेवली पाहिजे. मुसलमानांना गाळ्या देऊन भारत हिंदू राष्ट्र होणार नाही. हिंदूंनी आपल्या कुरीतींना सुधारावे लागेल; तेव्हा भारत हिंदू राष्ट्र होईल.”

हे विधान फक्त एक वाक्य नाही. यातून निघून येते एक व्यापक संदेश – शास्त्री असे सांगतात की, जातीयता, सामाजिक कुरीती, आणतरंग धार्मिक विश्वास या समस्या हिंदू समाजातच आहेत. दुसऱ्या धर्मावर दोष मारणे, गाळ्या देणे, द्वेष पसरवणे – हे पाऊल न्यायसंगत नाही. आधी घरातल्या समस्या सुधारा, तरूणांना शिक्षित करा, जातीयता मिटवा, महिलांचा सन्मान करा.

बांदामधील कार्यक्रमाचा संदर्भ

भाजप विधायक प्रकाश द्विवेदी यांच्या आमंत्रणावर शास्त्री बांदा जिल्ह्यातून आले होते. विधायकांच्या आवासावर धार्मिक कार्यक्रम आयोजन करण्यात आला. हजारो श्रद्धालू, भक्त, पत्रकार आणि स्थानिक नेते उपस्थित होते. शास्त्री यांनी कैलाशेश्वर महादेव मंदिरात पूजा-अर्चना केली, सुंदरकांड पाठ आयोजित केला. यातून हजारो लोकांचा समूह जमला. यही दूसरा दौरा होता दहा दिवसांत. याआधी जानेवारी १६-२० रोजी बागेश्वर धामचे पीठाधीश बांदामध्ये हनुमंत कथा आयोजन केली, ज्यात लाखो श्रद्धालूंचा जमावडा झाला.

हिंदू राष्ट्रवादीतून सुधारवादी संदेश: हिंदूंना स्वत:ची कमजोरी स्वीकारायला हवी?

शास्त्रींचा मुख्य संदेश असा की, हिंदू समाज काहीच समस्यामुक्त नाही. त्यातून कमजोरी, कुरीती, अंतर्गत विभाजन आहे. ते काय आहेत?

१. जातीयता (Casteism)
शास्त्री म्हणतात, “हिंदूंनी जातीयतेला विदा करावे. सर्व हिंदू भाई-भाई. जो हमारे सनातन में कमी है, जब उन कमियों को हम दूर करेंगे तभी ऐसा संभव है.” जातीयता मुळे समाज विभाजित. ब्राह्मण, क्षत्रिय, वैश्य, शूद्र – हा अतिशय अपूर्ण आणि हानिकारक. बागेश्वर धामच्या माध्यमातून शास्त्री महाशिवरात्रीला ३०० कन्यांचे सामूहिक विवाह करतात, सर्व जातींचे. हा सरावच उनचा संदेश आहे – जातींना नाकारा, एकता साधा.

२. महिलांचे अधिकार
समाजातील महिलांची स्थिती, त्यांचा सन्मान, शिक्षा, स्वातंत्र्य – या सर्वकाही सुधारे पाहिजेत. शास्त्री हिंदू विवाह, तलाकाचे कायदे चर्चा करतात.

३. तलाकाचा कायदा: तुलनात्मक विश्लेषण
शास्त्री यांनी इतरांच्या (मुख्यतः इस्लामिक) तलाकाच्या प्रथेचा उल्लेख केला. त्यांनी कसे कहिले: “उनके यहां तीन बार ‘हु-हु-हु’ और तलाक हो जाता है. हमारे यहां जब तक 20-25 बार कोर्ट में पेशी न हो जाए तब तक तलाक नहीं होता है.”

या मतव्यांचा अर्थ काय? शास्त्री असे सुचवतात की, पाश्चात्य कायद्याचे वेगळे फायदे आणि नुकसान; हिंदू कायद्याचे वेगळे. पण कोणत्याही समाजात कायदा असावा, तर सन्मान आणि न्याय असावा. “कायदे में रहेंगे तो फायदे में रहेंगे.” हे त्यांचे सामान्य संदेश. मुख्य बुद्धिमत्ता: सर्वांनी कायदा मानावा, अन्यथा विद्रोह होईल.

बागेश्वर धामचा नेतृत्व आणि भगवानावरचा विश्वास

शास्त्रींचा दुसरा महत्त्वाचा विषय म्हणजे भक्तीमार्ग आणि संपूर्ण समर्पण. त्यांनी कसे म्हणते: “आस्था में मिलावट नहीं होनी चाहिए. अगर तुम बीच में ‘अलीउल्लाह’ वालों के पास चले जाओ, चादर चढ़ाने लगो या कैंडल जलाने लगो, और फिर उम्मीद करो कि हनुमान जी कृपा करेंगे, तो ऐसा नहीं होगा. क्या हनुमान जी तुम्हारे अंकल हैं?”​

ही विधान धार्मिक अन्तर्गत असल्या चर्चेचे प्रतीक. शास्त्री असे सांगतात: आपल्या देवतांना संपूर्ण भरोसा दे. अर्धवट आस्था, अर्धवट प्रयत्न – यातून काही मिळणार नाही. “मेरा काम जगहों पर जाना है, लोगों से मिलना है लेकिन बिगड़ी बनाना भगवान का काम है.”​

हिंदू राष्ट्र संकल्पना: वास्तविकता आणि आदर्श

शास्त्री एक गंभीर प्रश्न उपस्थित करतात: भारतला “हिंदू राष्ट्र” म्हणून घोषित करणे हे काय अर्थ? धर्मावर आधारित राष्ट्र? की सांस्कृतिक राष्ट्र? या परिभाषेच्या खेळातून शास्त्री सांगतात:

“हिंदू राष्ट्र” हा व्यावहारिक नव्हे, उंचस्वप्न असल्यास, त्या स्वप्नासाठी अंतर्गत सुधार गरजेचा. मुसलमान, ख्रिश्चन, इतर – लोकांना गाळ्या देणे, त्यांच्या विरुद्ध हिंसा करणे, द्वेष पसरवणे – हेच पाऊल हिंदू समाजाचा तात्विक विनाश करतील. जातीयता, कुरीती, असमानता – हे सर्व सनातन धर्माचा अंग नाहीत, तर विकृती आहेत.

५ प्रश्नोत्तरे (FAQs)

१. धीरेंद्र शास्त्री कोण आहेत?
बागेश्वर धामचे पीठाधीश (मुख्य धार्मिक नेता). लाखो भक्त, हनुमंत कथा, धार्मिक कार्यक्रम आयोजन. सामाजिक विषयांवर बोलते.

२. “मुसलमानांना शिवीगाळ केल्याने हिंदू राष्ट्र होणार नाही” – यामागे काय आहे?
शास्त्री असे सांगतात की, हिंदू समाजातली कमजोरी (जातीयता, कुरीती) सुधारा, दुसऱ्यांना दोष देऊ नका. आंतरिक सुधार गरजेचा.

३. तलाक कायद्यांची तुलना कशासाठी?
शास्त्री वेगवेगळ्या धर्मांचे कायदे तुलना करून, सामाजिक व्यवस्था समजवतात. सर्वांनी कायदा मानावा, न्याय साधावा – हा संदेश.

४. बांदामध्ये कितपत लोक होते?
८,००० + श्रद्धालू मंदिरात, हजारो विधायकांच्या कार्यक्रमात. हनुमंत कथामध्ये (जानेवारी) लाखो.

५. शास्त्री यांचा भारतीय समाजावर परिणाम काय?
भक्त समर्थन, सामाजिक सुधार प्रेरणा. पण विरोधक “धार्मिक राजकारण” म्हणून टीका करतात. धर्म, जातीयता, महिला अधिकार – यावरील विमर्श गरम आहे.